#15
15.09 — 14.12.1986

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

WENENDE VROUW

6 augustus 1986, Melbourne. Een groep ‘culturele terroristen’ kaapt Picasso’s Wenende vrouw (ooit aangekocht voor 1,5 miljoen Australische dollar) uit de National Gallery in Melbourne. Als losgeld vragen zij: 10 % meer staatssubsidie voor kunst en een jaarlijkse wedstrijd voor jonge kunstenaars waaraan ook een geldprijs verbonden is. Bij niet-inwilliging van hun eisen, dreigen zij het doek te vernietigen.

De redactie

’85-’86: Lijstjes en commentaren

Etcetera vroeg haar redacteurs en enkele andere critici een lijstje te maken van de – volgens hen – vijf beste voorstellingen het afgelopen seizoen. Niet iedereen kwam op tijd met zijn lijstje aandraven, maar, toegegeven, het was vakantietijd. Een algemene indruk is wel dat de Vlaamse gezelschappen het voorbije seizoen niet veel indruk hebben gemaakt, vandaar de vele buitenlandse namen in deze lijstjes. Jammer maar helaas.

Daan Bauwens

Seizoen ’86-’87

Als u zelf eens een kijkje nam

Etcetera nam in vogelvlucht even het Vlaamse theaterlandschap 1986 – 87 door. Na het voorbije, dorre jaar mag men iets meer verwachten van ‘onze mannen op de planken’. Vandaar, een eerste blik op wat ons te wachten staat.

Wim De Mont

Paul De Grauwe: Het opheffen van subsidies zou een schok teweeg brengen binnen het theater, maar zijn voortbestaan komt niet in het gedrang

Paul De Grauwe, hoogleraar economie aan de K.U. Leuven en rijzende ster aan het economenfirmament, wijdt in zijn pasverschenen boek De zichtbare hand een volledig hoofdstuk aan ‘Cultuurpolitiek in een democratie’. Marianne Van Kerkhoven en Theo Van Rompay gingen hem opzoeken in zijn Leuvense werkkamer, pal tegenover het Stuc. Een gesprek en een antwoord.

Theo Van Rompay

Tien bedenkingen bij een gesprek

Zowel in recente interviews als op de VUB-studiedag “Geld voor de kunst?” (14 – 5 – 1986) citeerde Patrick Dewael regelmatig de stellingen van Paul De Grauwe (cfr. Etcetera 13 & 14). “Er is goede hoop dat het beleid in de hier uitgestippelde richting evolueert. De programma-verklaring van de huidige Vlaamse minister van cultuur gaat uit van dezelfde principes als die welke we in dit hoofdstuk formuleerden. Indien deze principes in de praktijk worden omgezet, dan zullen we voor het eerst geslaagd zijn om democratie en cultuur met elkaar te verzoenen.” Aldus besluit Paul De Grauwe zelf – “ik ben een onafhankelijke, partijloze liberaal” – zijn cultuurhoofdstuk in ‘De zichtbare hand’ (blz. 126 – 127).

Theo Van Rompay

STORIA BELLISSIMA: Theaterruimtes in de Italiaanse renaissance

OPERA EN ARCHITECTUUR

Het openen van nieuwe theatergebouwen situeert zich binnen een ruimer cultuurbeleid. Het voorstellen van een nieuwe architectuur is meteen een vorm van programmaverklaring.

Philiep Bossier

De nieuwe Munt, een coupletje voor de architect?

OPERA EN ARCHITECTUUR

De Griekse tempel doet het na 2500 jaar nog altijd goed, Ictinus en Callicrates, architecten van het Parthenon, zullen dit wel nooit gedacht hebben.

Johan Baele

Het Muziektheater in Amsterdam: Luchtkussens en sterretjesplafond

OPERA EN ARCHITECTUUR

Op het einde van de jaren zestig liet Karlheinz Stockhausen het publiek afdalen in de grotten van Jeita (Libanon) om er een concert bij te wonen. Enkel in deze afgezonderde en onherbergzame door de natuur zelf gevormde ruimte vond hij een plek waar zijn muziek volwaardig gestalte kon krijgen.

Luk Dhooghe

‘Boris’ Van den Mooter

Ze waren gekomen teneinde de wrede op muziek gezette tale van de onrechtmatige troonsopvolging, het berouw en de afzetting van Boris Godoenov mede te maken.

‘Boris’ Van den Mooter

Le diable au corps

naar RADIGUET = PETRARCA X DE SADE / GRIMM SCENARIO: PAUL POURVEUR

Paul Pourveur

Coluche 1944-1986

De hofnar van de republiek

Op 19 juni 1986 overleed Coluche ten gevolge van een motorongeval. Coluche: nietsnut en presidentskandidaat, hofnar en razend populair. Een requiem door Marianne Van Kerkhoven.

Marianne Van Kerkhoven

Adolf Dresen: “LUIHEID LUIHEID LUIHEID, zowel in oost als west.”

De Oostduitser Adolf Dresen bracht voor de Munt een bijwijlen Brechtiaanse versie van Boris Godoenov. Johan Thielemans en Pol Arias in gesprek met Dresen, over Brecht, over opera en theater aan weerszijden van de Muur.

Johan Thielemans

Alex Van Royen 

De bijna utopische perfectie zoekend

N.a.v. het overlijden van Alex Van Royen vroegen we drie mensen die hem van dichtbij hebben gekend, Marc Didden, Ivo Van Hove en Franz Marijen ‘iets’ te schrijven, een herinnering aan Van Royen. Dit werd aangevuld met een kort overzicht van Van Royens loopbaan in het theater.

Wim De Mont

Jef De Roeck

Omdat de avond valt over het Donaudal, rijd ik een stadje in, waar wel een Zimmer frei zal te vinden zijn.

Jef De Roeck

Charles Janssen (1906 – 1986)

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Gelezen

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

recensies

Le diable au corps – De Witte Kraai: duizelingwekkend

De Witte Kraai speelt Le diable au corps, een scenario van Paul Pourveur naar de roman van Radiguet. De produktie gaat in Amsterdam in première, maar was als examenvoorstelling reeds te zien in het Conservatorium Antwerpen: de twee mannelijke spelers, Bart Slegers en Frank Focketyn, verdienden er een grote onderscheiding mee.

Luk Van den Dries

Op een avond in… – HTP

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Er is geen enkele ernstige reden meer om naar een HTP-produktie te gaan kijken. HTP is verworden tot een verzameling edel-amateurs, net genoeg gesubsidieerd om in hun artistieke luiheid te overleven.

Klaas Tindemans

Occupe-toi d’Amélie – NTG

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Het einde van een theaterseizoen wordt best gekenmerkt door een komedie. Dat is de traditie en aan deze traditie heeft het NTG zich ogenschijnlijk heel stipt gehouden: Occupe-toi d’Amélie is een boulevardstuk, het is dus, naar de algemeen gangbare opinie, luchtig, plezierig, smaakvol. Geestigheid in Franse stijl. Een niemendalletje.

Johan Thielemans

The Chinese – Love Theater

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Er was eens een wonderbare mandarijn die in een huis werd binnengelokt door een hoer.

Marianne Van Kerkhoven

De man die de zon in zijn zak had – Globe Eindhoven

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Terecht wordt beweerd dat voor de “carrière” van een toneelstuk de tweede enscenering belangrijker is dan de creatie. Zo was de beslissing van Zuidelijk Toneel Globe om Jean Louvets L’homme qui avait le soleil dans sa poche (De man die de zon in zijn zak had) in het Nederlands op te voeren op zichzelf al betekenisvol (1): een beroepsgezelschap vindt deze tekst interessant genoeg om hem te confronteren met andere produktievoorwaarden.

Klaas Tindemans

Les crachats de la lune – Théâtre de la Salamandre

KRONIEK – ONDER EEN BEZIELENDE LEIDING WEL HOOGTE HALEN

Wie van spetterend acteren houdt, die moet regelmatig even over de grens gaan kijken bij het Théâtre de la Salamandre te Tourcoing. Daar heeft Gildas Bourdet een troep toneelspelers samengebracht die tot de beste van het ogenblik behoort. Voornaamste kenmerken zijn: een grote vorm van professionalisme en een enorm plezier aan het acteren zelf, wat zich uit in sterke staaltjes van transformatie (bij elke vertoning is er tenminste één acteur of actrice die men niet herkent, zo sterk zijn ze opgegaan in de uiterlijke verschijning van een personage).

Johan Thielemans