#110
15.02 — 14.05.2008

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Blind dates

Etcetera stuurde 4 artiesten op een Blind Date met een (hen) onbekende collega. Enkel gewapend met een opnameapparaat en een handvol drinkgeld, worstelden de twee koppels zich doorheen een dik uur conversatie. Over hun werk en hun liefdes, over de onmogelijkheid van het verlangen, over de erotische kracht van het theater, en de intense dialoog van de kleine zaal. En zelfs: over een wassen oortje en een banaan….

Guy Cassiers, Josse De Pauw, Hanneke Paauwe, Lilia Mestre

Minnelijke voorwerpen

Om kritiek te bedrijven moet je van kunst houden. Maar hoe kun je de liefde voor een kunstobject beschrijven als de kritische afstand tussen liefhebber en geliefde implodeert?

Pieter De Buysser, Christophe Van Gerrewey, Bram De Cock, Wouter Hillaert

Zoektocht naar generositeit

Fragmenten uit een gesprek samengesteld door Anne Dekerk

Een nummer over liefde. Als ik aan liefde denk in relatie tot het werk van Benjamin Verdonck, kom ik snel uit bij het woord ‘generositeit’. Niet meteen een woord dat en vogue is in een wereld waar economische ruil domineert. Is generositeit of liefde een subversief gebaar in zo’n context? En hoe stel je een genereus gebaar? Vanuit welke plek kan je dit doen?

Anne Dekerk

Rusteloze portretten

Over reportable portraits van deufert + plischke

Heel wel weten dat wie we zijn niets met ons van doen heeft, dat wat we denken of voelen altijd een vertaling is, dat wij niet wilden wat wij willen en dat waarschijnlijk niemand dat ooit heeft gewild – dit alles iedere minuut weten, dit alles voelen bij ieder gevoel, zou dat niet inhouden dat men een vreemdeling in de eigen ziel is, een balling in de eigen zintuiglijke gewaarwordingen? Fernando Pessoa 1

Jeroen Peeters

Kritiek der begeestering

Cultuur, of het evenement. Het begeleidwoord: ‘passie’.

In een tijd dat het enthousiasme verslingerd is geraakt aan de media, en de bewondering zich ophoudt in het museum, houdt de ware ontroering zich op in de intimiteit van het eigen huis. In antwoord op onze vraag naar de liefde voor de kunst, neemt Dirk Lauwaert ons mee op een zwerftocht langs de ruïnes van de begeestering en de beschouwing, om uiteindelijk uit te komen bij de intellectueel versmade krop in de keel.

Dirk Lauwaert

Liefde spreekt boekdelen

William Shakespeare, Heinrich von Kleist, Georg Büchner, Anton Tsjechov, Samuel Beckett, Edward Albee, Hugo Claus, Heiner Müller Samengesteld door Jan van Dijck

‘Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze’ meende Tolstoi en vervolgens schreef hij een roman van 800 bladzijden getiteld Anna Karenina, over een ongelukkige liefde. Aan een gelukkige liefde had hij waarschijnlijk geen lettergreep inkt verspild; ongeluk is nu eenmaal altijd inspirerender. Zo ook met de liefde in het theater.

Jan Van Dijck

Maaksels versus misbaksels

Een architectuurkritische blik op scène

Podiumartiesten die buiten de strak getrokken lijntjes van theaterarchitecten kleuren, zoeken het conflict tussen scenografie en architectuur doelbewust op. Ze bekritiseren de manier waarop het theatergebouw theatraliseert. Ooit de perfecte afspiegeling van het maatschappelijk bestel, zijn theaters inmiddels van hun spiegelbeeld vervreemd en verworden tot stille getuigen van een in onbruik geraakte façon de vivre. Talloze keren werden ze door avant-gardistische theatermakers ten grave gedragen, maar telkens bleek dit buiten de hardnekkige overlevingsdrang van deze institutionele mastodonten gerekend.

Birgit Cleppe

Waar is kunst?

Enkele jaren geleden organiseerde Centre Pompidou een grote overzichtstentoonstelling van Dada. Een paradoxale onderneming: hoe meer werken je zag, hoe sterker je besefte dat veel van deze bric-a-brac in een oneigenlijke, zelfs onmogelijke context stond omdat ze afgesneden was van de roerige, rokerige achterafzaaltjes waar het werk oorspronkelijk functioneerde, iets bewerkstelligde. Het was kunst die destijds de gedachten van de kijkers in beweging bracht, niet in het minst door de poten onder de kunst uit te zagen. De toeschouwer van toen was, net als in een theaterstuk het publiek, een integrerend deel van dit werk. Zonder de consternatie van die toeschouwer is er geen ‘werk’.

Pieter T’Jonck

recensies

Wie is er bang voor Virginia Woolf II

Elke van Campenhout over drie voorstellingen over de liefde in al haar kwetsbaarheid: Maybe Forever van Meg Stuart & Philipp Gehmacher, The Ballad of Ricky and Ronny van Hans Petter Dahl & Anneke Bonnema en IJs van Joachim Robbrecht.

Elke Van Campenhout