#109
15.12 — 14.03.2008

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Vooruitziendheid

Zou de toekomst het verleden moeten helpen?

Wat is een scenario? Een voortdurend veranderende aaneenschakeling van mogelijkheden. Voeg daar een beetje verschil aan toe en de resultaten ontsporen, ze verschuiven de plaats van handeling, en alles is anders.

Liam Gillick

Zo veel om te vragen…: De toekomst van het theater I: een steekproef

De belangrijkste reden om een nummer te maken rond futurologie was om een plaats te creëren waar we konden nadenken over de toekomst van het theater. Wat betekent het eigenlijk om vragen te stellen zoals: ‘Denk je dat het theater – zoals we het kennen – over vijftig jaar nog zal bestaan? Indien ja, hoe zal het er dan uitzien? Indien nee, waardoor zal het dan vervangen zijn?’

Bojana Cvejić

Herinner je vandaag.

Manuela Zechner is de coördinator van The Future Archive: een artistiek project dat een reeks open antwoorden biedt op de vraag: hoe kunnen we verschillende toekomsten bedenken? Het project maakt gebruik van interviews die zich afspelen op toekomstige plaatsen en tijden, die door twee of meer mensen bewoond worden als voorstellen voor futuriteit. Vanop deze plekken proberen ze om zich de hedendaagse samenleving te herinneren. Gedurende elk gesprek wordt er onderhandeld over een andere toekomst, door interviewtechnieken, dialogen en vrije speculatie.

Manuela Zechner

Zeit: Gegenwart

Over Paul Scheerbart. Of waarom de moderne mens zich niet kan concentreren op de toekomst

In de korte maar onuitputtelijke tekst Erfahrung und Armut uit het historische jaar 1933, citeert Walter Benjamin een zin uit de roman Lesabéndio van zijn Duitse ‘voorganger’ Paul Scheerbart: ‘Jullie zijn allen zo moe – en dat komt alleen maar omdat jullie niet al jullie gedachten op een heel eenvoudig maar grandioos plan concentreren.’1

Christophe Van Gerrewey

Zo veel om te vragen…: De toekomst van het theater II: Paula Caspao

De dieptemeters houden zich dan wel op aan de voorsteven van de boot, maar ze kijken niet in de verte. Ze kunnen geen doelen formuleren, en ze kunnen ze zeker niet kiezen. Hun zorg, hun verantwoordelijkheid, datgene waarvoor ze geschikt zijn, zijn de stroomversnellingen waarin je te pletter loopt, de klippen waar je op stoot, de zandbanken waarop je vastloopt. Hun kennis komt voort uit een verleden dat spreekt over de gevaren van de rivieren, van hun verraderlijke voorkomen, van hun valse verleidingen. De cruciale vraag stelt zich voor de dieptemeter zoals voor om het even wie, maar zijn specifieke vraag is, moet zijn: Kunnen we, hier, doorvaren, en hoe? Gebeurt er iets in het theater dat elders niet zou kunnen gebeuren?’ Isabelle Stengers

Bojana Cvejić

Profeet of paljas

Maarten Soete verzamelde 33 citaten van oude en nog oudere podiumkunstenaars, auteurs en onderzoekers. Allemaal hebben ze een allerpersoonlijkste visie op hoe hun theater van morgen er had moeten uitzien. Wat is de betekenis van deze uitspraken in de context van het huidige podiumlandschap? Zijn ze geschiedenis geworden, of delen we nog steeds dezelfde toekomstbeelden?

Maarten Soete

We hebben geen geld, dus moeten we nadenken

Heeft iemand je ooit al gesproken over ‘speculatief pragmatisme’? Wel, als je denkt dat dit niet bepaald een buzzword is omdat het alleen een belletje doet rinkelen bij filosofen en theoretici, zal het je verbazen dat het een gedachtegoed is dat voor heel wat meer mensen belangrijk is. In het bijzonder voor die mensen die vandaag weigeren toe te geven dat ze door enige ideologie gestuurd worden: bedrijfsmensen, artiesten, jongeren, voorvechters van radicale experimenten, verlichte bekeerlingen van de post-9/11 angst- en veiligheidsrage die zich inpassen in een opdoemende horizon van risico en ontdekking, mensen van rechts en links. Maar wat betekent ‘speculatief pragmatisme’? Is het een filosofische doctrine of een vuistregel van het gezond verstand?

Bojana Cvejić

Geen ‘als en ‘dan’ zonder ‘hier’ en ‘nu’

Stel je een plek in de toekomst voor. Een café in een stad op een pleintje in Salaam Bokka. Vlak bij Antwerpen. Buiten regent het. Zoals altijd. De koffie is waterig. Zoals altijd. Maar toch zijn er een aantal dingen helemaal veranderd. Etcetera sprak met twee theatermakers (Sara De Bosschere & Raven Ruëll) over het nu van de toekomst. Kunnen ze het zich voorstellen? Het ons navertellen?

Anne Dekerk

Zo veel om te vragen…: De toekomst van het theater III: Rudi Laermans

Voor mij is het theater al een doods corpus dat via allerhande reanimatiepogingen zichzelf aan een tweede, derde, vierde, vijfde… leven helpt.

Bojana Cvejić

‘Ik vrees dat ik behoor tot een uitstervend ras’

Interview met Pol Arias

Eigenlijk wou hij schrijven, maar hij heeft een leven lang gesproken. Meestendeels op de vrt radio, bij zijn vertrouwde Eén, maar ook zeer vaak in theaterfoyers, waar hij aan vrije nieuwsgaring deed en zijn standpunten over het veld meedeelde. In december is Pol Arias 65 geworden en heeft hij na een carrière van dertig jaar de omroep verlaten.

Geert Sels

Excessief burgerlijke religiositeit

Ongeveer alles was excessief aan Requiem für eine Metamorphose, het werk dat Jan Fabre creëerde voor de Salzburger Festspiele 2007 en dat nadien nog slechts enkele keren uitgevoerd werd.

Pieter T’Jonck

recensies

‘Wij’ zeggen, een extreme oefening

Over Vera Mantero’s choreografie van het samenleven

Jeroen Peeters