Melodrama, romantiek of bittere ernst

Hoe speelt men Shakespeare

Vrijwel op hetzelfde moment spelen vijf erg verschillende gezelschappen vijf erg verschillende stukken van Shakespeare. Dat moet toch een overzicht geven van mogelijkheden, manieren waarop vandaag omgesprongen wordt met de belangrijkste Europese theatertraditie. Nevenstaande artikels gaan in op de opvoeringen van Ro Theater (De Koopman van Venetië), Malpertuis (Richard III), Globe (Pericles), KNS (De Storm) en De Witte Kraai (Romeo en Juliet). Johan Callens trekt lijnen en plaatst in een ruimer kader.

Johan Callens

Boeken: Vrouwen en Shakespeare

Luk Van den Dries, Johan Callens

Jong regisseur duikt op uit het niets

Dun acteren: Mark Vankerkhove over de naar binnen gekeerde hysterie van het ‘dun acteren’

Voor het ad hoc-gezelschap De Sluipende Armoede (Gent) regisseerde Mark Vankerkhove, na Jungle, De Voetwassing. Een verrassing! Theo Van Rompay sprak met hem.

Theo Van Rompay

Bij open doek

En nu is er dus dat tijdschrift… Bij uitstapjes naar het buitenland krijg ik vaak het verzoek even een oordeel te geven over het theater in dit, mijn land. Waarover dan zwijgen, waarover wat zeggen? De partijpolitieke intriges? De sektegeest? De bloedeloosheid van nooit volkomen slagen en zelden helemaal mislukken? Het gebrek aan verantwoording van het vak, van een houding tegenover het theater in deze tijden? Of ontroerd doen over enkelingen die het allemaal achter zich laten, die ongebaande paden inslaan, die uitdagen en tarten, met of ook zonder perspectief? Is het isolement gezonder dan de structuur? Is slopen beter dan bouwen? Is nadenken zonder tot daden te komen beter dan doen wat eigenlijk niet mag? Is schrijven over theater, toch de opdracht van een tijdschrift, reeds per se een meer constructieve inspanning dan het sudderen in de veilige carrière? Er moet enige reden bestaan waarom een tijdschrift over theater in Vlaanderen thans noodzakelijk is. Omdat er geen is en er nu een komt? Dat volstaat me niet. Ik kan een waslijst opdreunen van pogingen in het verleden om als theaterperiodiek enige begeleiding van het actieve theater vorm te geven. Ze gingen alle aan hun dorps- of clangeest ten onder. Doorgaans terecht, een enkele keer met bittere spijt. Dat wil ik liever voorkomen. Dan is het wellicht niet overbodig nu reeds een cirkel te tekenen waarbinnen een taakstelling zinvol kan worden.

Carlos Tindemans

Een scenograaf reveleert zich als regisseur: La Clemenza di Tito

Muntproduktie haalt koppen in het buitenland

Johan Thielemans bespreekt de voorstelling en had een interview met regisseur Karl-Ernst Herrmann.

Karl-Ernst Herrmann, Johan Thielemans

De beslotenheid van het Belgische Centrum ITI

ITI staat voor Internationaal Theater Instituut, een Unesco-organisme dat nauwelijks bekend is bij het publiek. Waarom vroeg Jef De Roeck aan Alfons Van Impe, medevoorzitter van de Belgische afdeling.

Jef De Roeck

Torquato Tasso

Op 17 december 1982 speelde Het Trojaanse Paard in Brussel de première van Torquato Tasso van J.W. von Goethe, in een vertaling, bewerking en regie van Jan Decorte. De voorstelling wordt besproken in Etcetera 2; in dit nummer de integrale tekst van deze eenmalige bewerking. Het copyright van deze vertaling/bewerking berust bij Jan Decorte, Koningsstraat 227, B-1030 Brussel.    

Jan Decorte

De trieste vrolijkheid van Pina Bausch: Hoe Pina Bauschs stuk Kontakthof is ontstaan

Is dit nog ballet, is het al theater of iets helemaal nieuws?

De Duitse recensente Renate Klett volgde in 1978 voor Die Zeit de repetities van Kontakthof. Een repetitieverslag, over het wonderlijke, raadselachtige en erg succesrijke Wuppertaler Tanztheater van Pina Bausch.

Renate Klett

Nieuwe dans in België

De dansante uitdaging

De nieuwe strekkingen in de dans komen de jongste jaren behoorlijk aan bod in België. Tal van buitenlandse groepen worden uitgenodigd door bij de tijdse theatercentra en boeken groot succes. Is er zoiets als een Belgisch antwoord op deze dansante uitdaging uit het buitenland?

Katie Verstockt

Anne Teresa De Keersmaeker over de grenzen

Is dit nog ballet, is het al theater of iets helemaal nieuws?

Met Fase, four movements on the music of Steve Reich hebben Anne Teresa De Keersmaeker en Michele Anne De Mey voor een eerste Belgisch hoogtepunt gezorgd in de jonge ‘moderne dans’-beweging. Het verbazend hoog aantal toeschouwers in alle grote en kleine steden van het land was er een gevolg van.  

Theo Van Rompay

Midnight Mail: Rotterdammer Tanztheater?

Is dit nog ballet, is het al theater of iets helemaal nieuws?

Amy Gale, Ton Lutgerink en Gerrit Timmers waren in België, op uitnodiging van het Vlaams Theatercircuit. Ze toerden met Midnight Mail, een voorstelling over dans en nog wat. Gale, Lutgerink en Timmers staan hier te lande onbekend vanwege de eerder vertoonde en in selecte kring fel toegejuichte produkties A Circular Play, Let’s Start a Magazine en The Tragic Tale of the Dog who Killed Himself.

Johan Wambacq

Belgische Cirque Belge

Aantekeningen van een figurant

Het gebeurt maar zelden in het Vlaamse theater dat een dramaturg en een regisseur samen een nieuw stuk maken. Dramaturg Frans Redant en acteurregisseur Walter Moeremans, beiden verbonden aan het Nederlands Toneel Gent (NTG), zijn de auteurs van het grote sociale Fresco Priester Daens. Op 26 en 27 november 1982 ging bij het NTG hun twee-avondenvullende Belgische Cirque Belge in première: een poging om de recente vaderlandse geschiedenis (De Nieuwe Orde) op de scène te behandelen. Figurant Pat Van Beirs hield een dagboek bij van de repetities.

Pat Van Beirs

Eric De Kuyper

Misschien wordt deze bijdrage aan Etcetera ook wel mijn laatste. Tot mijn eigen verbazing constateer ik dat het precies een jaar geleden is dat ik naar een toneelvoorstelling ben geweest. Ik word me daarvan bewust enkel omdat men mij gevraagd heeft iets over theater te schrijven: wie weet wanneer ik me er anders bewust van geworden zou zijn?

Eric De Kuyper

Column Wim Van Gansbeke (1)

Wim Van Gansbeke

Kroniek

Ook al doet de toneelcriticus…

“Ook al doet de toneelcriticus vaak niet meer dan het in eigen woorden navertellen wat de dramaturg hem in het programmaboekje heeft voorgekauwd, zodat het lijkt of je een natte uilebal tegen je gezicht gespuugd krijgt, …” (Gerrit Komrij, “De brandende kwestie toespraak d.d. 21.9.1982, gehouden voor de Stichting Literaire Aktiviteiten Amsterdam, gepubliceerd in Vrij Nederland dd. 2.10.1982).

Luk Van den Dries, Johan Callens, Theo Van Rompay, Bart Patoor, Klaas Tindemans, Edward van Heer, Alex Mallems, Johan Wambacq