Summer School Kunstkritiek @ Theaterfestival | Etcetera

Summer School Kunstkritiek @ Theaterfestival

Etcetera en rekto:verso slaan de handen in elkaar voor een Summer School kunstkritiek. Acht schrijvers gaan tijdens Theater Aan Zee en TheaterFestival naar voorstellingen kijken en kruipen vervolgens in hun pen. Gevoed door gesprekken met de andere deelnemers, inspiratiesessies en feedback van de redactie zetten ze hun eerste stappen als recensent en essayist. Hier lees je hun persoonlijke blik op de best-off van het voorbije theaterseizoen.

The making of Berlin – BERLIN

The (con) artist is present /// form follows f(r)iction

Flashback naar 2016. Na de voorstelling van Zvizdal op de Berliner Festspiele raakt het makersduo Berlin – samengesteld uit Yves Degryse en Bart Baele – aan de praat met een intrigerende oude Duitse man. Dit gesprek laat op de artiesten zo’n indruk na dat ze besluiten om hun volgende project rond het levensverhaal van deze man op te bouwen. Met dit stuk komt ook hun Holoceencyclus – waarin Berlin telkens kleine vertelsels als uitgangspunt neemt om een plek, dorp of stad te portretteren – ten einde. En zoals de titel aangeeft, zal in The making of Berlin vooral de thuisstad van die man, Berlijn, de hoofdrol spelen.

Tilde De Vylder

recensie#17310.2023

EXIT – Circumstances / Piet Van Dycke

Deurenkomedie levert oersterk circus op

Voor de circus- en dansvoorstelling EXIT nodigt choreograaf Piet Van Dycke (Circumstances) vier circusartiesten uit, elk gespecialiseerd in een andere discipline. Hun collectieve taal brengt je terug naar de basis van het circus, met zijn spektakel en technische perfectie, maar ook naar doordachte choreografie.

Katrijn De Bleser

recensie#17310.2023

The NarcoSexuals – Dries Verhoeven

Weggevingerde revolutie

Terwijl ik de fiets afstap, heb ik al spijt dat ik alleen naar The NarcoSexuals gekomen ben. Dit voelt als een evenement waar gezelschap aangenaam was geweest. Naast de Brasserie de la Senne word ik een licht moerrassig veld op geleid, met in de verte een bungalow. Wanneer ik de aangeboden hoofdtelefoon opzet, klinkt techno. De repetitieve klanken zullen een voorbode blijken voor wat komt. The NarcoSexuals is een eindeloze loop – tot middernacht dan toch.

Dagmar Teurelincx

recensie#17310.2023

The NarcoSexuals – Dries Verhoeven

‘Other people go to Disneyland, I do this’

Zeven naakte mannen, een chemseksfeestje, een afgelegen bungalow. In de performance The NarcoSexuals kaatst de Nederlandse kunstenaar Dries Verhoeven de voyeuristische blik van de toeschouwer terug. Zo geconcentreerd en indringend het kijken is, zo vrij is de bewegingsruimte van het publiek, schrijft Rojda Gülüzar Karakuş.

Rojda Karakuş

recensie#17310.2023

Een leuk avondje uit – Jetse Batelaan/Theater Artemis, hetpaleis en Het Zuidelijk Toneel

De wonderlijke kunst van het lastigvallen

Bij een voorstelling van Jetse Batelaan is het altijd de vraag welk spel hij deze keer met jou, het publiek, zal spelen. In de antimusical Een leuk avondje uit komen de emoties binnen, maar dan letterlijk. Batelaan toont zich nog maar eens meester van zijn zelfontworpen kunst: het theaterpubliek pesten, hen een rad voor de ogen draaien dat, zelfs wanneer het stil lijkt te staan, doordraait.

Floris Baeke

recensie#17310.2023

De uitnodiging – Laura Van Dolron

Smells like no spirit

The day I saw the play, my bike got stolen. This was the very first bike I got myself, my first bike in Belgium, a step towards making a permanent decision to stay here. It was a foldable bike that allowed me to travel more freely, to be in my flow, not to own a car. I form relationships with my things, and so after this bike got stolen I felt guilty for recently having been annoyed with it. But that day I was so happy about meeting a kindred spirit on the stage that I only cried of laughter.

Ugnė Noreikė

recensie#17310.2023

Two. is a not a solo – BOG./Lisa Verbelen en Hendrik Lasure

Het einde is een midden is een einde. Bij het werk van Lisa Verbelen.

Sam Simons

recensie#17310.2023