Dossier: Summerschool Kunstkritiek 2023 @ TAZ | Etcetera

Dossier: Summerschool Kunstkritiek 2023 @ TAZ

Etcetera en rekto:verso slaan de handen in elkaar voor een Summerschool kunstkritiek. Acht schrijvers gaan tijdens Theater Aan Zee en Het TheaterFestival naar voorstellingen kijken en kruipen vervolgens in hun pen. Gevoed door gesprekken met de andere deelnemers, inspiratiesessies en feedback van de redactie zetten ze hun eerste stappen als recensent en essayist. Hun teksten vind je gebundeld in dit dossier.

è vero è vero è vero – Ika Schwander

De stille naweeën van een trauma

Hoe te leven in een getraumatiseerd lichaam? Ika Schwander vertrouwt ons haar meest intieme pijn toe, en laat ons stil achter.

Floris Baeke

recensie#17208.2023

Once Upon a Time – Febe Coysman

Another Piece of My Heart

In the sunny months of summer, cinemas around Europe move outdoors, organizing open-air screenings and often giving a dusting to old classics in the fresh air. Once Upon a Time by Febe Coysman shows that not only screens can move outdoors, but their plots and props too can step out of screens. A street in Oostende is transformed into a theater stage with a car as its centerpiece. And so a Tarantino-inspired Thelma and Louise go on a fearful trip full of loathing, all the while centering female friendship.

Ugnė Noreikė

review#17208.2023

SHAME ON US – Rebecca de Toro-Garland Garcia

Schaamteloos of zonder schaamte?

Met Shame On Us doet Rebecca de Toro-Garland Garcia, studente aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen, ‘een poging om het gevoel van schaamte te omarmen.’ Schaamte is een uiterst interessant thema. In de 19e eeuw definieerde filosoof Friedrich Nietzsche het al als het meest menselijke gevoel, want het is datgene wat ons onderscheidt van dieren, en dat ons zelfbewustzijn en daardoor moraliteit verschaft. In de context van theater is een reflectie op schaamte zowaar nog fascinerender: de toneelwereld is er één van kijken en bekeken worden, dus wekt een theatrale omarming van schaamte grote verwachtingen.

Tilde De Vylder

recensie#17208.2023

Zonderzeeër – Sander Deckx

To see or not see

De aangrijpende performance Zonderzeeër van Sander Deckx, onderdeel van de Jong Werk programmatie van Theater Aan Zee, neemt het publiek mee op een intieme reis door persoonlijke ervaringen. De voorstelling laat ons nadenken over onze perceptie in relatie met niet-normatieve lichamen. Zo brengt Deckx een diepgaand reflectief denkproces teweeg.

Rojda Karakuş

recensie#17208.2023

è vero è vero è vero – Ika Schwander

Theatrale chiaroscuro van pijn en verzet

Beeldend kunstenares en regisseur Ika Schwander botste in Rome op het kunstwerk Judith Slaying Holofernes van de 17de-eeuwse schilderes Artemisia Gentileschi. Gefascineerd door de raakvlakken tussen Gentileschi en Judith, maakte ze een sublieme voorstelling over trauma, depressie en het verzet daartegen. è vero è vero è vero, Schwanders afstudeerproject, verbeeldt de fragiliteit van het lichaam, de eenzaamheid van pijn, de poëtische kracht van distorsie, en vooral, de helende kracht van kunst.

Tilde De Vylder

recensie#17208.2023

Once Upon a Time – Febe Coysman

Valse bodems

Febe Coysmans Once Upon a Time (2021) is een luchtige, entertainende roadtrip over drie mensen die elk op hun eigen point of no return zitten. Deze voorstelling, een bachelorproef aan het RITCS, had volgens recensente Dagmar Teurelincx nog dieper mogen graven.

Dagmar Teurelincx

recensie#17208.2023

SHAME ON US – Rebecca de Toro-Garland Garcia

Schaamte die nooit ongemakkelijk wordt

Choreografe Rebecca de Toro-Garland Garcia wil met SHAME ON US een poging doen om onze schaamte te omarmen. Het is een interessant uitgangspunt voor een dansvoorstelling die helaas in uitvoering niet weet te overtuigen.

Sam Simons

recensie#17208.2023

BUG – Max Colonne & Alicia Andries

Vlieg op de muur bij de familie Samsa

Een lange, spierwitte tafel met in het midden een kom fluogroene appelen en op de achtergrond aanzwellende noise: wees (niet zo) welkom in deze industriële loods omgedoopt tot de steriele ontbijtkamer van de familie Samsa. Een zwartgeklede man die later muzikant blijkt te zijn (Nick Baeyens) houdt een bordje voor zijn gezicht met de eerste zin van Kafka’s Gedaanteverwisseling: ‘Toen Gregor Samsa op een morgen uit onrustige dromen ontwaakte, ontdekte hij dat hij in zijn bed in een monsterachtig ongedierte was veranderd.’

Floris Baeke

recensie#17208.2023

Het Nijlpaard – Felix Maesschalk

Enerverend familie-epos aan een Vlaamse steenweg

Met zijn vertolking van Eric De Volders Het Nijlpaard laat Felix Maesschalk zien dat hij in staat is om een zaal met weinig middelen voor zich te winnen. De beeldtaal is beperkt, maar de speelse Vlaamse vertelling van De Volder over een jongetje dat opgroeit bij zijn oma zet de verbeelding aan het werk.

Sam Simons

recensie#17208.2023

BUG – Max Colonne & Alicia Andries

Waiting for Gregor

BUG is the master’s thesis work (KASK) of Alicia Andries and Max Colonne. It uses Kafka’s Metamorphosis, a novel about one man, Gregor Samsa, and his transformation into an insect as a starting point. However, this time Gregor’s existential crisis is interpreted as a virus, a bug that latches on to the whole family, which is at the center of the play.

Ugnė Noreikė

review#17208.2023

F A G G O T S – Tibau Beirnaert

Buitenaardse vlucht

In Tibau Beirnaerts solo F A G G O T S, mee geschreven door Laurens Aneca en recent te zien op Theater Aan Zee, neemt die de toeschouwers mee naar een planeet die bestuurd wordt door, u raadt het al, “’faggots”’. Schuilt er vrijheid in het ten volle uitleven van fantasieën?

Dagmar Teurelincx

recensie#17208.2023