Leestijd 5 — 8 minuten

De gebeurtenissen

van 15 november tot de eedaflegging van Barack Obama

‘Wat je bij veel kunstenaars ziet, geldt ook voor mij. Hoe ouder je wordt, hoe minder je bereid bent om compromissen te sluiten. Het is geen doel meer om iets te creëren dat het publiek zal behagen. Dat doe je als je jong bent. Dan wil je succes hebben en scoren. Maar daarna verschuift de aandacht steeds meer naar de dingen waar je echt in gelooft. Het publiek daarvan overtuigen wordt dan de boodschap.’ (Gerard Mortier in een interview in De Standaard, 22 november) • In Duitsland is er eind november consternatie omtrent de vervroegde vrijlating – na een gevangenisstraf van 26 jaar – van RAF’er Christian Klar. Claus Peymann biedt hem een stage aan als machinist in het Berliner Ensemble. Op die manier, aldus de intendant, kan Klar aan iedereen bij justitie die erom vraagt aantonen dat hij over vast werk en een woonplaats beschikt.

‘Het wordt tijd dat we beginnen omgaan met het rechtse’, zegt Ruud Gielens in een interview (Zone 02, 3 december) naar aanleiding van They eat people. ‘Het linkse, politiek correcte theaterwereldje blijft zo ver mogelijk weg van rechts, terwijl het onderzoek naar rechts primordiaal is om er een standpunt over in te nemen. Laten we niet naïef zijn: het linkse denken in Vlaanderen is doodgebloed.’ • Gerard Mortier zal vanaf 2010 de opera van Madrid leiden. ‘Als oud-leerling van de jezuïeten en in de wetenschap dat alle Vlamingen voor een kwart Spaans bloed in de aderen hebben, voel ik ook een natuurlijke band met Spanje’, zegt hij in De Morgen van 5 december. • Willem Bruls haalt tien persoonlijke herinneringen op aan de periode-Clémeur in de Vlaamse Opera. Over de Ring van Ivo Van Hove en Jan Versweyveld schrijft hij: ‘In retrospectief werd duidelijk dat hier de kredietcrisis en de implosie van het kapitalisme werden aangekondigd.’ (De Standaard, 6 december) • Hilde Van Mieghem en dochter Marie Vinck worden samen geïnterviewd in De Standaard Magazine. ‘Ik heb nog altijd niet durven te kijken hoe ik naakt in Loft verschijn’, bekent Vinck. ‘Ik heb de film al enkele keren gezien, maar elke keer houd ik bij die scènes mijn handen voor mijn ogen.’ Van Mieghem: ‘Ik heb vooral schaamte tijdens het draaien. Onlangs moest ik voor een Duitse film naakt gaan rollebollen in de sneeuw. Ik ben vijftig hé! Twee weken geleden ben ik met bijzondere nieuwsgierigheid naar die film gaan kijken, en ik dacht: verdoeme, ik ben een veel knapper wijf dan ik dacht.’ (13 december) • Op de vraag (in Vlaamse Opera nu!) wat het verschil is tussen een goede opera en een slechte, antwoordt de nieuwe intendant Aviel Cahn: ‘Een goede opera achtervolgt je op weg naar huis en ook nog de dagen daarna. Een slechte opera ben je al vergeten tijdens het applaus.’ • De erepenning Albert de Cuyper, van het Vlaams Komitee voor Brussel, gaat naar Jan Verheyen. In zijn dankrede out de cineast zich als Vlaming, en oppert hij dat ‘het schijten op, of kleineren van die Vlaamse cultuur – of dat nu gebeurt door de smaakpolitie, de muziekmaffia, of welke andere zelfuitgeroepen groep poortbewakers ook – misplaatst en unfair is en vooral getuigt van een pover zelfbeeld.’ (Brussel deze Week, 18 december) • In een gesprek met Accenten (december) zegt Bob De Moor dat hij graag eens met een jong gezelschap zou willen werken. ‘Dat ligt vandaag de dag blijkbaar moeilijk. Vroeger keken wij op naar de oudere acteurs en waren we gretig om van hen te leren. De jonge gezelschappen willen echter schijnbaar niet zo veel meer te maken hebben met een oudere generatie. Ik ben er nochtans zeker van dat het voor hen een verrijking zou kunnen zijn en dat wij ook nog wel zouden kunnen leren van hen.’ • Het Nederlandse maandblad Theatermaker is op zoek naar de tien Beste Toneelstukken Aller Tijden. Gerardjan Rijnders schrijft daarover: ‘Een well-made play kan nooit het beste toneelstuk zijn. Een well-made play is als een schoen die past. Toneelstukken mogen niet passen, ze moeten wringen.’ Zijn favoriet is Hamlet: ‘Al die fragmenten waaruit het stuk eigenlijk bestaat, suggereren wel een systeem. Dat is iets anders dan een constructie, dat is iets anders dan well-made, dat is… een afgrond.’ (Theatermaker, december 2008/januari 2009) • Etcetera 114 wordt op 16 december gepresenteerd in de kvs na afloop van They eat people. • Op 24 december overlijdt op 78-jarige leeftijd de Engelse theaterschrijver en Nobelprijswinnaar 2005 Harold Pinter. De bekendste van zijn 32 toneelstukken zijn The Birthday Party, The Caretaker, Betrayal en Ashes to Ashes. • In de discussie rond repertoire en de unserved audiences zegt Bob Snijers (Theater Aan De Stroom) in een rondetafelgesprek in De Morgen: ‘Een groot deel van het publiek heeft moeite met het lezen van een voorstelling. De vormentaal gaat hen iets te ver, is iets te vernieuwend. Zij willen kunnen terugvallen op iets traditionelers, op “gewoon een goed stuk”. Daar spelen wij op in, maar zonder te vervallen in oubolligheid of de letterlijke versie.’ (26 december) • ‘Als ik Sofokles moest spelen, vertrok mijn fantasie toch meer van mijn facteur dan van Oedipus. Je haalt je verbeelding vooral uit je onmiddellijke omgeving. En het gaat er dan niet om de Vlaamse identiteit te ontrafelen of uit te benen, maar dit is gewoon onze realiteit’, zegt Tom Van Dyck in De Standaard (31 december) naar aanleiding van de tv-serie Van vlees en bloed, over het wel en wee van een slagersfamilie. • Hans Bourlon en Gert Verhulst van Studio 100 (Samson, Mega Mindy, Kabouter Plop, Bumba, Daens,…) worden door het weekblad Trends uitgeroepen tot managers van het jaar 2008. • Schrijver Jeroen Olyslaegers maakt in De Morgen (2 januari) zijn voornemens voor 2009: ‘Voor mij is het een jaar waarin ik mezelf opnieuw wil inpluggen. Tijdens ideologische tijden is hoop altijd een tikje verdacht, lijkt er altijd weer iemand op de loer om die hoop te misbruiken voor andere doeleinden. Maar we zijn de ideologie voorbij. Het wordt tijd voor pragmatiek, over alle grenzen heen. Misschien is woede als motor voor verandering onderschat. Misschien zijn er andere emoties om na te jagen in tijden van onheil.’ • In een opiniestuk in De Standaard (7 januari) maken OpenVLD’ers Sven Gatz, Herman Schueremans en Jean-Jacques De Gucht zich op voor een ‘blauwe culturele lente’, waarin zij willen inzetten op spreiding en diversiteit als criterium voor de kunsten, eerder dan op vernieuwing. Zij stellen ook voor om gezelschappen en organisaties enkel nog te subsidiëren voor hun artistieke prestaties. ‘De overhead-kosten die ze momenteel genereren kunnen dan weer worden doorgeschoven naar de zalen die daarvoor ook een groter deel van de koek krijgen.’ • Bert Anciaux reageert op 9 januari: ‘Open VLD wil centen recupereren bij de instellingen en baseert zich daarvoor op een gevaarlijke logica: de markt. Het is nochtans echt niet het juiste moment om uit te pakken met een grenzeloos geloof in die markt.’ • De nieuwe televisiefictieseries De smaak van De Keyser en Van vlees en bloed scoren elke week zowat anderhalf miljoen kijkers. • Naar aanleiding van de Israëlische inval in Gaza schrijft Jan Goossens op 12 januari op de opiniepagina’s van De Morgen dat het hem in Brussel al vaak is opgevallen ‘dat we de impact van deze oorlog op onze medeburgers en stadsgenoten van Arabische afkomst ferm onderschatten.’ Hij besluit zijn stuk met een oproep: ‘Tegen de staat Israël en zijn nietsontziende en door hypocriete retoriek gecamoufleerde oorlogspolitiek tegen alle Palestijnen is maar één houding mogelijk: die van een economische en culturele boycot.’ • Voor de eedaflegging van Barack Obama op 20 januari als 44ste president van de Verenigde Staten stromen zo’n twee miljoen mensen samen in Washington D.C.

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!