#183
08.09.2026
—
14.01.2027
De nieuwe strekkingen in de dans komen de jongste jaren behoorlijk aan bod in België. Tal van buitenlandse groepen worden uitgenodigd door bijdetijdse theatercentra en boeken groot succes. Is er zoiets als een Belgisch antwoord op deze dansante uitdaging uit het buitenland?
Alle grote choreografen verstaan de kunst van het manipuleren van de tijd, zegt Katie Verstockt, in een verhaal over tijd en dans. Oude Egyptenaren, dansende derwisjen, kunstenaars en wetenschappers, danspedagogen en choreografen samen op de dansvloer.
Over kunst rapporteren is meer dan een poging ondernemen de “boodschap” van de kunstenaar te “vertalen” in verbale termen. “Vertalen” is onmogelijk, omdat het over inhouden gaat die in essentie niet in gesproken of geschreven taal kunnen of willen gevat worden. ‘Indien ik met woorden zou kunnen zeggen wat ik wil uitdrukken, dan zou ik niet dansen”, zei Mary Wigman.
Met de eerste choreografieën die Marc Vanrunxt in het openbaar toonde, vestigde hij reeds de aandacht op zich. Vier korte dansen was mooi en sterk, het zat goed in elkaar en het was eerlijk: een bewijs dat een jong choreograaf voldoende materiaal voorhanden heeft om sterk en persoonlijk werk op het podium te zetten, zonder zich belachelijk te hoeven maken met boven de krachten aangevat werk.
De nieuwe strekkingen in de dans komen de jongste jaren behoorlijk aan bod in België. Tal van buitenlandse groepen worden uitgenodigd door bij de tijdse theatercentra en boeken groot succes. Is er zoiets als een Belgisch antwoord op deze dansante uitdaging uit het buitenland?
