Het Respectabel Trouwfeest – Antigone

Kroniek – Het jeugdpuistje van het cultureel proces

Het Westvlaams Theater Antigone zit klem tussen een door Poma geprezen management en de rode kaart van de R.A.T. Jo Gevers valt de onbenijdbare eer te beurt het gezelschap met zijn zwaargehypothekeerde middelen (structuur, repertoire, acteurs…) tot een kwalitatief verantwoord niveau op te krikken. Uit de lokale context gelicht zou je een zwenking van 180 graden adviseren, maar dat zou én zonder de waard én zonder de klant rekenen zijn.

Een soort Alaska

Malpertuis, Tielt

De papieren tijger

ATZ, Wevelgem

Wevelgem, 29 januari 1985. Theater AtZ, dat zich niet zonder branie als “het nieuwste en enig echt hedendaags Westvlaams professioneel theatergezelschap” heeft aangekondigd, werpt zich met Der Papiertiger van Thomas Brasch tussen de talrijk opgekomen schapen en leeuwen. Sinds coproducent Limelight met zijn receptieve programma het in folklore stikkende Kortrijk ventileert, lijkt de artistiek-intellectuele appetijt aangescherpt. Ook de Kulak ontwaakt na twintig jaar uit haar postnataal slaapje. Deze sfeer van creatieve wisselwerking inspireerde regisseur Philip Vandenberghe en proportioneert de ambitie t.o.v. de leemte op dat vlak in de Westvlaamse regio.

Kroniek

Er zijn natuurlijk idioten

Er zijn natuurlijk idioten, ik zal geen namen noemen, maar er bestaat een geleerd tijdschrift op duur papier dat een kopie van Theater Heute is en dat zich aandient als een belangrijk theatertijdschrift. Maar dat zijn geleerde heren die doen alsof men in het theater moet gaan zitten nadenken, mijn god, theater is toch de laatste plek om na te denken! (Walter Tillemans in Humo, 27 september 1984, pag. 41)