© Stine Sampers

Anna Franziska Jäger

Leestijd 2 — 5 minuten

Artiesteningang: Anna Franziska Jäger

Anna Franziska Jäger (1996, Brussel) rondt momenteel haar master Drama af aan KASK School of Arts in Gent. Deze actrice, performer en theatermaakster maakte samen met Nathan Ooms de voorstellingen As a Matter of Fiction (2018) en Some Things Last a Long Time (2019). In 2009 debuteerde ze in de film My Queen Karo (2009) van Dorothée Van Den Berghe. Momenteel is ze te zien in Cleo, de eerste langspeelfilm van Eva Cools.

Wat was je vroegste ervaring met podiumkunsten?

Een dansende moeder, of het schooltoneel op de Steinerschool.

Wat wilde je als kind worden?

Actrice, al kwam dat waarschijnlijk vooral voort uit een kinderlijk narcisme. Ik stond mezelf in ieder geval vaak ‘op te voeren’ en had een grote mond.

Wanneer wist je dat je het theater in wilde?

Eerst was er het verlangen om te spelen, pas later wilde ik ook graag dingen maken. Waarschijnlijk was ik daar pas helemaal zeker van in mijn derde jaar aan het KASK, na de voorstelling As a Matter of Fiction met Nathan Ooms. Heel geleidelijk begon ik te ontdekken wat die plek voor mij kan betekenen, en dat ik de vrijheid kan nemen om de regels daarbinnen zelf te bepalen, ook voorbij mijn eigen veronderstellingen.

Van welke voorstelling heb je recent wakker gelegen?

Onze voorstelling Toverberg met Desnor.

En welke voorstelling is onvergetelijk?

Cutlass Spring van Dana Michel of Tú amarás van Bonobo.

Wat is je favoriete plek?

Brussel of de zee.

Waar zou je heel graag eens je werk tonen?

Onder de taalgrens, of ergens buiten België.

Van wie heb je het meest geleerd?

Nathan Ooms, als vriend, als artistiek alter ego – twee verschillende vormen van bewustzijn kunnen soms in elkaar overvloeien – met wie ik voortdurend de grenzen van een gedeelde verbeelding aftast.

Hoe ziet jouw werkplek eruit?

De bibliotheek en lege, onpersoonlijke studio’s.

Heb je een ritueel voor je het podium opgaat, of voor een première?

Mijn lichaam en stem opwarmen. En er zijn enkele nummers die steeds weer worden opgezet: ‘Baby Birch’ en ‘Go Long’ van Joanna Newsom, en ‘Feelings’ van Nina Simone.

Wat is het mooiste aan je werk?

De manier van samenzijn. De manier hoe lichamen zich in zo’n wezenlijk ‘nutteloze’ ruimte tot elkaar verhouden.

Heeft theater invloed?

Ja, mensen komen kijken omdat ze ‘beïnvloed’ willen worden. De verwante vraag of theater ‘impact’ heeft, met zijn politieke connotatie, is moeilijker te beantwoorden.

Met welke kunstenaar(s) voel je je verwant? / Met wie zou je graag eens samenwerken?

Simon Van Schuylenberg, Rosie Sommers, de gebroeders Dardenne, Claire Denis, …

Kunnen recensies je iets schelen?

Jazeker, ik vind kritiek een wezenlijk deel van kunst. Het enige verwarrende is dat in dit ‘achteraf’ (in tegenstelling tot kritiek die je tijdens het werkproces krijgt) sommige dingen niet meer belichaamd kunnen worden. Wat op zich ook niet hoeft: een recensie kan een object op zich zijn, dat zich tegenover de voorstelling plaatst.

 Is kunst jouw leven?

Neen.

Als je een tweede carrière zou beginnen, in welke sector zou dat dan zijn?

Als ik er het talent voor zou hebben, zou ik zingen.

Denk je dat het theater in de toekomst zal blijven bestaan?

All the world’s a stage, and all the men and women merely players…

interview
Leestijd 2 — 5 minuten

#159

15.12.2019

14.03.2020

Anna Franziska Jäger

Anna Franziska Jäger is actrice, performer en theatermaakster.

interview