#72
15.06 — 14.09.2000

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Het Mechaniek van het Project

De onweerstaanbare aantrekkingskracht van het woord project

‘Het is duidelijk dat men het liefst het subsidiegeld gewoon zou uitdelen,’ schrijft Dirk Lauwaert, niet zonder ironie. Maar dat kan niet en dus moeten er ‘projecten’ ingediend worden. Een essay over het project als toekomstvorm van een maatschappij zonder utopie.

Dirk Lauwaert

Een artiest moet in zijn parcours bochten kunnen nemen

Het traject van Dirk Pauwels en Hugo De Greef

Van 1978 tot 1984 werkten Dirk Pauwels en Hugo De Greef nauw samen in het ‘project’ Schaamte, de eerste als kunstenaar (lid van Radeis), de tweede als organisator. Nadien liepen hun wegen uiteen, allebei als organisator. Marianne Van Kerkhoven en Marleen Baeten spraken met hen over Schaamte, het Kaaitheater als festival en als kunstencentrum, over Victoria en Brugge 2002.

Marleen Baeten, Marianne Van Kerkhoven

Wanhoop en weerzin, liefde en lust

Het theater van Jan Decorte

Jan Decorte werd onlangs 50. Johan Wambacq over een theaterkunstenaar die het hele gamma bestrijkt van wat in de wereld te koop is, van de gruwel tot de knulligheid.

Johan Wambacq

Een wiel met haakjes

‘In de kunst kan je niet leren hoe het moet op basis van wat geweest is’

Horst Rickels is componist, audiovisueel kunstenaar en lesgever aan o.a. het Conservatorium in Den Haag en het RITS in Brussel, maar bovenal een artistieke nomade die probeert de dingen te ‘vitaliseren’. Peter Anthonissen en Dries Moreels spraken met hem.

Peter Anthonissen, Dries Moreels

Een Japanse Shakespeare uit Gent

Het traject van Arne Sierens

‘Je moet niet weten wat je gaat vertellen of hoe je het zal doen, maar je moet materiaal hebben om over te vertellen.’ Katrien Darras in gesprek met Arne Sierens, over zijn leermeesters in film, literatuur en theater, over zijn mislukkingen en de ‘lange saucisse’ die zijn oeuvre is.

Katrien Darras

‘Als je jong bent, is het witteridderschap aangenaam’

Wil Beckers over het Nieuw Vlaams Teater (1972-1985)

Begin jaren zeventig wou een groepje jonge turken het Vlaamse theater wakker schudden door een eigen Vlaamse dramaturgie te ontwikkelen. Peter Anthonissen sprak met voortrekker Wil Beckers.

Peter Anthonissen

Claude Mauriac en Le temps immobile

Beknopte bijsluiter bij een levensproject

De Franse schrijver Claude Mauriac – zoon van – schreef een autobiografie van 14 delen. Hij werkte er bijna driekwart eeuw aan. Steven Engels over een fascinerend project.

Steven Engels

‘Eigenlijk maken we volkstoneel’

Het traject van Stan

Tg Stan wil een platform voor jonge kunstenaars uitbouwen. ‘Dat is alleen maar een stap verder in ons traject dat gaat van geslotenheid naar openheid.’ Katrien Darras sprak met Sara De Roo en Damiaan De Schrijver.

Katrien Darras

‘Voortdurend denken: ik wil stoppen, het is de allerlaatste keer’

Jan Lauwers: er is geen traject

Van Epigonentheater zlv (‘zonder leiding van’) naar Needcompany, van straatvoorstellingen naar Shakespeare, van politiek naar kunst: Katrien Darras en Rudi Laermans praten met theatermaker en beeldend kunstenaar Jan Lauwers over zijn parcours en de noodzaak om ‘in detail te treden’.

Katrien Darras, Rudi Laermans

Van archipels en satellieten

De projecten en trajecten van de project- en trajectlozen

Stan, Needcompany en Les Ballets C de la B zijn geen klassieke gezelschappen maar groepen waarbinnen de leden ook eigen projecten kunnen opzetten. Josse De Pauw, Guy Cassiers en Alain Platel zijn kunstenaars die geen ‘klassiek’ traject afleggen binnen een ensemble, maar in wisselende constellaties hun ding doen. Marianne Van Kerkhoven beschrijft de evolutie van de werkomstandigheden in het theater en pleit voor een beleid dat daar flexibel op reageert.

Marianne Van Kerkhoven

Vaudeville

Luk Van den Dries, voormalig voorzitter van de Beoordelingscommissie voor Nederlandstalige Dramatische Kunst, legt uit waarom hij en zijn commissie ontslag hebben genomen en wat er ontbreekt in de relatie tussen minister en adviesorganen.

Luk Van den Dries

bloemen vertrappelen of il combattimento

Bernard Van Eeghem zag op het KunstenFESTIVALdesArts drie keer Il Combattimento van de Societas Raffaello Sanzio, regie Romeo Castellucci, één keer vanuit de zaal, twee keer vanuit de coulissen: zijn tienjarige zoon Arthur speelde mee.

Bernard Van Eeghem

Succes als trauma?

Rudi Laermans over het boek Alles is rustig – het verhaal van de kunstencentra (VTi-VDP)

Rudi Laermans

recensies

Kasimir en Karoline

De week begon met een feestje. En eindigde in iets wat een bizar feest had moeten worden. Loek Zonneveld over de nieuwe Amsterdamse woning van Maatschappij Discordia. En over Horváths Kasimir en Karoline in de regie van Guy Cassiers.

Loek Zonneveld

Beweging in een spookhuis

Helmut Ploebst over de metafoor van het spook in Highway 101 van Meg Stuart/Damaged Goods.

Helmut Ploebst

De spannende concentratie van meerstemmigheid

Marleen Baeten over Mignon (Walpurgis) en het huis der verborgen muziekjes (Het muziek Lod)

Marleen Baeten