#51
15.08 — 14.11.1995

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Het overkomt ons niet

We vroegen Jan Ritsema een tekst te schrijven over zin en onzin, waarde en onwaarde van het theater vandaag. Het resultaat is een vlammend pamflet over de leugen die zich in alles wat we doen heeft genesteld. ‘Het wordt hoog tijd dat het toneel waar wordt.’

Jan Ritsema

Tussen duivelskunstenaar en zwarte activist

Twee kijkervaringen: Faust van Gustav Ernst door De Trust, gezien op 20 mei, en de laatste Sputnik van de Beursschouwburg, op 30 mei, een carte blanche-avond ingevuld door Toneelspelersgezelschap Stan. Op extreem verschillende wijze tonen ze iets van de worsteling van podiumkunstenaars met de werkelijkheid. Hildegard De Vuyst schrijft over de verwarring die dat bij haar als toeschouwer teweegbrengt. Buiten de fictie knaagt het onbehagen

Hildegard De Vuyst

Een festival van persoonlijkheden

Wat is de betekenis van het jaarlijkse Vlaams-Nederlandse Theaterfestival? Hoe werkt de jury? Worden er trends gezet? Of trends gevolgd? Wat zijn de kansen voor jonge makers? En vanwaar toch de competitie, die prijs, die ere-jury? Een ronde-tafelgesprek van Pieter ’t Jonck en Loek Zonneveld met Arthur Sonnen, Paul Binnerts en Johan Thielemans

Pieter T’Jonck, Loek Zonneveld

Accidents de parcours

Onder de naam Accidenten bundelt de Blauwe Maandag Compagnie de gedachten die artistiek leider Luk Perceval aan het papier toevertrouwt en de reacties erop vanuit het gezelschap. Aan de hand van deze ‘dagboeken’ schetst Marleen Baeten een rit die slingert tussen de dromen van een theatermaker en de realiteit van een snel groot geworden gezelschap.

Marleen Baeten

Woede – verscheurdheid – troost

Ruim twintig jaar geleden (in het seizoen 1974/1975) deed Gerardjan Rijnders een van zijn eerste professionele regies, De dame met de camelia’s van Alexandre Dumas fils, bij Toneelgroep Baal. Op dit moment is hij een van de meest toonaangevende regisseurs van Nederland. Loek Zonneveld doorloopt Gerardjan Rijnders’ oeuvre als regisseur. De tekst is een forse bewerking van een lezing die Loek Zonneveld tijdens het Theaterfesival 1992 in Den Haag hield over het werk van Gerardjan Rijnders.

Loek Zonneveld

Het mooiste en het vreselijkste theatermoment van…

Lex Prinzen

Het toneel helemaal leegruimen

Tijdens het monologenfestival Alleen theater van deSingel en Monty probeerde Jan Joris Lamers vier avonden na elkaar ‘iets wat tussen spreken en spelen ligt’. Hierna fragmenten uit één van Lamers’ monologen.

Jan Joris Lamers

De stem van een toneelspeler

Zijn Stan, Dito’Dito, Maten en De Roovers epigonen van Maatschappij Discordia? Deze vraagstelling vormde het vertrekpunt voor een artikel van Marianne Van Kerkhoven. Tijdens de gesprekken bleek dat acteurs en auteur meer bezig waren met vragen over een politiek theater.

Marianne Van Kerkhoven

De eigen leefwereld teruggeven als kunst

Christien Boer sprak met Dirk Pauwels en Petra Blok. Er zijn meer gelijkenissen dan verschillen tussen Victoria en Festival aan de Werf

Christien Boer

Achterover zitten en publiek zijn

Koos Terpstra regisseerde afgelopen seizoen drie voorstellingen: De Troje trilogie, drie eigen stukken, De Goede mens van Sezuan, van Bertold Brecht en Oud, ook een eigen stuk. Dit seizoen doet hij zijn eerste regie bij het Ro-theater, waar hij sinds kort in de artistieke leiding zit. Tom Blokdijk en Pol Eggermont maken een portret.

Pol Eggermont, Tom Blokdijk

recensies

De realiteit opnieuw bekijken

Een epische theatertekst met dertig personages en een speelduur van zes uur, pauzes niet inbegrepen. Het lijkt niets voor Guy Cassiers. Peter Anthonissen toont aan dat Cassiers’ regie van Angels in America bij het Ro Theater wel degelijk in het verlengde ligt van zijn eerder werk.

Peter Anthonissen