#38
15.05 — 14.08.1992

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Het kindertheater zit in de lift. Een stijgende of een dalende lift?

Het rommelt in het kindertheater. De jongste jaren is er artistiek fraai werk geleverd, maar was dat werk ook te zien in de theaters en de culturele centra, Dirk Vanhaute duwt op zere plekken. Marianne Van Kerckhoven las een bundel opstellen over het nieuwe kindertheater en tot slot laat Ignace Cornelissen, een regisseur die zowel voor kinderen als voor volwassenen werkt, in zijn kaarten kijken.

Dirk Vanhaute

‘Klein Geschut’: de context van Kindertheater

Het gebeurt niet zo vaak dat theatergroepen zelf een theoretisch discours organiseren waarin het kader van een dramaturgische fundering van één enkele voorstelling overstegen wordt en een globale werking bespreekbaar wordt gemaakt. Als dit gebeurt, ervaart men dat als een verheugend feit: met het publiceren van Klein Geschut (1992), zet Oud Huis Stekelbees een theoretisch discours voort begonnen in 1989 met het boekje Klein Verzet; de nieuwe publikatie bevat naast ‘eigen thema’s’ van OHS ook artikels omtrent een meer globale problematiek m.b.t. het kinder- en jeugdtheater. Het kan tevens beschouwd worden als de reflexieve afronding van een periode: vanaf volgend seizoen verlaat artistiek leider Guy Cassiers het ‘oude huis’; hij wordt opgevolgd door Dirk Pauwels van Nieuwpoorttheater.

Marianne Van Kerkhoven

Ignace Cornelissen

‘Je ziet dat je uiteindelijk toch een goochelaar geworden bent’

Ignace Cornelissen is artistiek leider en regisseur/auteur van Het Gevolg, een kindertheatergezelschap gevestigd in Turnhout. Sinds twee seizoenen heeft hij zijn actieradius vergroot: hij regisseerde voor het Zuidpooltheater twee produkties, Koning Oedipus en Meneer Jean. Een regisseur die kan bekoren.

An-Marie Lambrechts, Erwin Jans

Rudolf Werthen

“Onze maatschappij heeft behoefte aan evenwicht; artistiek terrorisme en anarchisme schrikken mij af.”

Zangers moeten niet op hun buik gaan liggen omdat een regisseur dat wil en cultuurhuizen moeten meer gerund worden als privé-ondernemingen. Een gesprek met Rudolf Werthen, kunstenaar, manager en ontslagnemend muziekdirecteur van de Vlos.

Gunther Sergooris

Een theater van twee werelden

Festival Iberoamericano de Teatro

Vijfhonderd jaar geleden zette Columbus voet aan wal in Amerika en nam het Westerse, i.c. Spaanse theater, met zich mee. Sinds een aantal jaren steekt ook het Latijnsamerikaanse theater de plas over.

Désirée Ortega Cerpa

Kunstencentra: de noodzaak van keuzes

De ‘alternatieve’ theaters van toen, zijn nu officieel geconsacreerde ‘kunstencentra’. Ze zijn dan wel erkend, zijn ze ook gelukkig? En hoe reageren ze op de aantijging van Johan Tielemans (in de vorige Etcetera) dat ze ‘sluiswachters bij smalle beken’ zouden zijn?

Erwin Jans

Een man kan zijn baard laten groeien, een vrouw is naakt tot op haar mond

Elvis Peeters

PERSBERICHT

Jury Het Theaterfestival maakt keuze bekend

Het Vlaams-Nederlandse Theaterfestival presenteert jaarlijks een selectie van Nederlandse en Vlaamse toneelprodukties, die volgens de festivaljury van theatercritici aangemerkt kunnen worden als de meest belangwekkende van het afgelopen seizoen.

Theater Teater

“Ik wil niet meer wakker liggen over reproduceerbaarheid. Nooit meer.”

Elk begin heeft een einde. Theater Teater draait de chronologie liever om. Pas na het bochtenwerk worden de verbanden duidelijk. Een gesprek met Pol Dehert en Jappe Claes.

Geert Sels

Kolen en diamant

Wallonië, dat was: kapotte economie, muffe cultuur, de dood in de pot. Maar er tekent zich een Waals renouveau af. Daarvan getuigt het kunstfestival La voix du geste. Charleroi danst. Een verslag van Benoît Vreux.

Benoît Vreux

recensies

Drie keer Goethes Tasso

“De rots waar hij schipbreuk op moest lijden”

In Tasso tekent Goethe het conflict tussen kunstenaar en samenleving. Klaas Tindemans vergelijkt de Tasso’s van Stein, Peymann, Decorte, Lamers, Vandervost en Peyskens. En wat blijkt? De samenleving is er niet helderder op geworden en de kunstenaar heeft, zoals Goethe, een rotstuintje gecultiveerd.

Klaas Tindemans

Sexbommen en televisieschermen met ruis

Foccroulles eerste operaproduktie in de Munt was een programmaverklaring: een verrassende combinatie van oud en nieuw. Johan Thielemans vraagt zich af of regisseur Delcuvellerie van de Luikse avant-garde group Groupov de dialoog op gang heeft weten te brengen.

Johan Thielemans

Oberspielleiter Guy Joosten ensceneert brave “Meeuw”

Oberspielleiter Guy Joosten ensceneert brave Meeuw.

Met zijn eerste regie als ‘Oberspielleiter’ van het prestigieuze Hamburgse Thaliatheater heeft Guy Joosten lovende kritieken verzameld. Johan Thielemans ging kijken.

Johan Thielemans

Het complete antwoord van De Beweeging

In vijf festivals heeft De Beweeging gespeurd naar nieuw talent in dans en bewegingstheater. Ondertussen werd ook een produktiehuis opgezet en volgend seizoen wordt begonnen met een pakket dagelijkse lessen en workshops.  

Lieve Demin