Op vraag van minister van Cultuur Joke Schauvliege deed het Agentschap Kunsten eind 2009 een uitgebreid onderzoek naar de receptieve werking van de belangrijkste theaters en kunstencentra in Vlaanderen. Conform de opdracht brengt de studie ‘de problematiek van de première-, personeels- en nieuwjaarsrecepties in de podiumsector’ in kaart. Ze moet dit jaar dienst doen als beleidsinstrument voor een mogelijke aanpassing van het Kunstendecreet. Helaas lekte het rapport vroegtijdig uit, na een uit de hand gelopen borrel op het ambtenarenbal in de AB begin dit jaar. De reacties lieten uiteraard niet lang op zich wachten.

In het VTM-middagnieuws van 6 januari was Hugo Vandenbroucke, cultureel attaché van Horeca Vlaanderen, alvast erg onder invloed, ook van het rapport: ‘Wat onze cateringbedrijven en drankleveranciers al langer vermoedden is nu eindelijk bevestigd: er is in de culturele sector de afgelopen vijf jaar een zeer zware recessie te merken op het vlak van recepties. Niet alleen kwantitatief – er wordt beduidend minder geschonken – maar ook kwalitatief is de gratis post-performance drank met hapje er enorm op achteruit gegaan. De tijd van de kaasblokjes, chips en sangria bowls ligt al meer dan twintig jaar achter ons en toch zien we nu al een versnelde terugkeer van de bloemkool, selderstaaf en wortel met dipsausjes. In de studie staat het nu zwart op wit: een uitgebreid wandelbuffet op de belangrijkste premières wordt per jaar gemiddeld 14 cm korter! Een sfeervolle Breughelmaaltijd is blijkbaar beledigend voor vegetariërs en de bitterballen met mosterd – toch een klassieker in het repertoire – zouden nu ineens iets met de opwarming van de aarde te maken hebben! Gezellig is anders!’

Denis Van Laeken, ervaringsdeskundige en artistiek leider van kunstencentrum Monty, ziet geen probleem: ‘Recepties na premières zijn gewoon flauwekul. Punt. Wie doet dat in godsnaam nog? Wie heeft daar budgetten voor? Bij ons worden er steevast in de kleedkamers een paar flessen ontkurkt, ook na de voorstelling. Monty heeft zelfs nog nooit een receptionist in huis gehad! Dat zegt toch genoeg!’

Bij oKo wordt, zoals vaker, erg omzichtig gereageerd op de discussie. Paul Corthouts, directeur beleid, plaatst de problematiek in een breder perspectief: ‘Recepties, welkomst- of afscheidsdrinks horen, wat oKo betreft, niet thuis in het Kunstendecreet, noch als kwaliteitsnorm, noch als kwantificeerbaar beoordelingscriterium. Wij weten allemaal dat elke podiumkunstenorganisatie zich continu beweegt van een toon- naar een toogmoment en vice versa. Dat kan je niet zomaar decretaal gaan vastleggen. Dus kies je beter voor een geïntegreerde aanpak. Ons eigen nieuwjaarstreffen voor onze meer dan 6000 leden heeft dat dit jaar opnieuw duidelijk aangetoond. De discussie gaat immers al lang niet meer over koude of warme lepelhapjes!’

In een opvallend sfeervol ingerichte Lotto Arena in Antwerpen was de ganse kunstensector bijeengekomen voor het traditionele oKoFest. Het nieuwe jaar werd er ingezet met een cross-over van informatie, animatie en degustatie. Tijdens het aperitief (vodka met blini’s met haring en zure room) las Piet Huysentruyt op het grote podium enkele van zijn favoriete sonnetten van Shakespeare voor. Dit ging naadloos over in een duo-optreden van Natalia en Wim Opbrouck, beiden muzikaal aangevuurd door Capilla Flamenca. Een speciale editie van De Slimste Mens ter Wereld, met presentator Erik Van Looy, moest helaas worden afgelast. De drie kwiskandidaten Paul Dujardin, Hugo De Greef en Franco Dragone waren het voor de aanvang niet eens geraakt over de taalrol en de zetelverdeling. Zij werden uiteindelijk vervangen door een half uur stand-up comedy door Gerard Mortier. Bij het leeglopen van de zaal deelden hostessen gratis oKondooms uit tegen de Mexicaanse griep. Kortom, de afwezigen hadden nog maar eens ongelijk.