Ruth Mariën | Etcetera

Ruth Mariën

Wat nodig is

Laura Van Dolron

FLOU

Abke Haring

Er waren eens een man en een vrouw. En ze leefden nog lang en gelukkig. Maar wat volgt, is geen sprookjesvoer. Hoe lang? Hoe gelukkig? Hoe lang gelukkig? Het antwoord is FLOU, de jongste voorstelling van Abke Haring. Haring staat zelf op scène, geflankeerd door Han Kerckhoffs. Hun sobere spel, het werk van beeldend kunstenaar Jean Bernard Koeman, geluidsontwerper Senjan Jansen en lichtontwerper Mark Van Denesse maken FLOU tot een breekbaar pareltje. Een schets van een échte relatie. En ze leefden nog lang en gelukkig, ‘naast’ elkaar.

Circuit X: de spreidstand tussen CC en KC

Het traject Circuit X geeft een ‘nieuwe generatie’ theatermakers een tournee langs de Vlaamse cultuur- en gemeenschapscentra cadeau. De bedoeling van dit initiatief van Het Theaterfestival, LOCUS en het Vlaams Theater Instituut? De doorstromingsproblematiek aanpakken. Een mooi credo, maar hoe werkt dat dan?

theatermakers

Land in oorlog

Onder de noemer ‘Land in oorlog’ verzamelde nOna een drietal voorstellingen van makers die artistiek geprikkeld werden door de gevolgen van oorlog: Fobbit van Thomas Bellinck en Jeroen Vander Ven (samen het collectief Steigeisen), Irakese geesten van de Belgisch-lrakese Mokhallad Rasern en Blue Key Identity van Ernst Maréchal. Ruth Marien zag de voorstellingen en sprak met de makers over kunst en activisme.

KALENDER: een verhaal in actie

Van 3 januari 2009 tot 2 januari 2010 liep van Benjamin Verdonck in Antwerpen het project KALENDER. Ruth Marien was erbij betrokken als communicatiemedewerkster. Voor Etcetera schreef zij onderstaand verslag: een verhaal van binnenuit, van geruchten en verhalen in de stad. Een terugblik op een jaar actievoeren.

The Farewell

Claire Croizé heeft iets met Gustav Mahler. Dat is het minste wat je kan zeggen van de danseres en choreografe die in 2000 afstudeerde aan P.A.R.T.S. met het veelgeprezen Blowing Up en zich ondertussen ook liet opmerken als performer bij Kris Verdonck. Na Affected, waarin ze drie solo’s voor vrouwen choreografeerde op muziek van Mahler, besloot Croizé zelf de beslissende confrontatie met de man en zijn muziek aan te gaan. The Farewell, een afscheidsdans. Opnieuw een drieluik.