Leestijd 5 — 8 minuten

de gebeurtenissen van mei tot augustus

Wie doet dat nog, stukken lezen? Wel, ik!’ Dimitri Verhulst leest meer toneel dan dat hij het live ziet. (Theatermaker 5/2011) • Mokhallad Rasem: ‘Als Irak een abstract schilderij is, dan is België een heel eenvoudig, helder figuratief landschapje. Met misschien een paar grijze wolkjes erboven. Jullie klagen graag dat er geen regering is, maar alles blijft hier wel marcheren.’ (De Morgen, 21 mei) •Op 30 mei wordt de Vlaamse Cultuurprijs voor Algemene Verdienste in C-Mine (Genk) uitgereikt aan Jan Hoet. Over de huidige generatie curatoren toont hij zich kritisch: ‘Het ergste is dat kunst in handen van managers komt. Het museum behoort aan de kunstenaar, niet aan de  directeur.’ (De Morgen, 31 mei) • Op de presentatie van het nieuwe seizoen van het Toneelhuis motiveert Guy Cassiers de geplande samenwerking met Toneelgroep Amsterdam voor de periode 2013-2016: ‘De hoger wordende muren tussen Nederland en Vlaanderen willen we slopen. En, geloof het of niet, mijn interesse voor het klassieke repertoire groeit. Ook de acteur moet weer een centralere plaats krijgen.’ (De Morgen, 1 juni) • Annemie Vanackere verruilt in 2012 de Rotterdamse Schouwburg voor het Berlijnse HAU (Hebbel-am-Ufer), waar zij Matthias Lilienthal opvolgt. • De Nederlandse overheid beslist tot 200 miljoen euro besparingen (op een budget van 900 miljoen) in de kunstensector. In de podiumkunsten (die van 236 naar 156 miljoen gaan) worden o.a. het Theater Instituut Nederland en alle 21 productiehuizen geschrapt. Mark Timmer (Frascati) zegt in De Morgen (14 juni): ‘Dit betekent een totale kaalslag in het vlakkevloercircuit – een einde aan de diversiteit waar het buitenland ons altijd om benijdt.’ • Op 23 juni plaatst een collectief van Nederlandse kunstenaars de advertentie ‘Do not enter the Netherlands – Cultural Meltdown in Progress’ in The New York Times. Een Nederlandse versie verschijnt op 9 juli in De Standaard. • Op 24 juni zendt de VRT de laatste aflevering uit van de De rode loper. In zijn elfde jaar is het showbizzprogramma het slachtoffer van de besparingen bij de openbare omroep. • In De Morgen van 25 juni verdedigt Wim Opbrouck het NTGent als ‘een huis van spelers’: ‘Met alle respect,maar een groot regisseur aan het hoofd,dat is een zon die schijnt en daaromheen draaien de planeten, maar die komen best niet te dicht bij de zon. Bij ons is dat heel anders. De dag dat er iemand opstaat die dit huis beter kan leiden, dan zal ik blij zijn. Ik wil hier niet weg, maar het is ook niet mijn ambitie om tot aan mijn pensioen op deze stoel te zitten, zoals het evenmin mijn ambitie is om intendant te worden van de Salzburger Festspiele.  Ik wil gaan voor dit huis, met deze mensen.’ • Na de bespreking van het Nachtboek 1978-1984 van Jan Fabre in De Standaard laat Troubleyn aan de krant weten dat recensent Geert Sels niet meer welkom is op zijn voorstellingen en tentoonstellingen. Geert Sels reageert: ‘Ik eis bij deze het recht op om uitspraken te mogen doen over een kunstwerk. Het is bekend dat de scheppingsdrang van Jan Fabre fenomenaal is, maar hij mag zich de moeite besparen om ook nog eens zelf de beoordeling ervan voor zijn rekening te nemen. Een mens kan zich toch niet àlle problemen van de wereld aantrekken? Laten we dus de afspraak scherp stellen dat kunstenaars kunst maken, en dat anderen daar vervolgens een mening over mogen hebben.’ (29 juni) • Minister van Cultuur Joke Schauvlieghe stelt in juli Dominique Savelkoul aan als ‘transitiemanager’ om de integratie van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen en de Vlaamse Opera in goede banen te leiden. • Johan Heldenbergh: ‘Pas door met Arne Sierens te werken ben ik me beter beginnen te voelen, omdat hij het plezier van het spelen vooropstelt. Toen ik de kwelling van het marathonstuk Ten oorlog! bij de Blauwe Maandag Cie achter de rug had, wilde ik kappen met toneel: ik had het wel gehad. In mijn herinnering is die periode een aaneenschakeling van ruzie, problemen en gedoe.’ (Humo, 19 juli) • Jos Verbist houdt voor De Standaard een dagboek bij als hij met het Toneelhuis in Avignon Bloed & rozen speelt: ‘Een paar enkelingen verlaten de zaal, dat heb je altijd in Avignon. Maar hoe langer de voorstelling duurt,hoe meer het publiek aan onze lippen hangt. Er zitten heel wat Nederlandstaligen ook. Prettig. Er wordt goed gereageerd.’ (25 juli) • Voor het derde jaar op rij organiseert de KVS in Kinshasa een Plateforme contemporaine. Naar aanleiding daarvan zegt artistiek directeur Jan Goossens in De Morgen: ‘Diepgaande internationale samenwerking moet breder gaan dan je eigen chique voorstelling op het Festival van Avignon droppen of al shoppend de wereld rondreizen om buitenlandse voorstellingen naar eigen land te halen. Plateforme contemporaine gaat over elkaar ontmoeten, samen repeteren, creëren en elkaar versterken.’ (29 juli) • In een dubbelinterview met Benjamin Barber in de reeks Doeners & Denkers zegt Ivo Van Hove: ‘Politiek heeft de neiging kunst te instrumentaliseren. Dat kan bedreigend voor ons zijn, want ons doel is de verbinding te maken met zaken die niet zo zichtbaar zijn. Kunst gaat over wilde fantasieën die we in het echte leven niet kunnen beleven. Wanneer politici dat instrumentaliseren tot een pleidooi voor opvoeding in het multiculturalisme, werkt het niet. Politiek moet bezig zijn met orde en rationele dingen, kunst is voor de irrationele krachten in ons.’ (De Morgen, 6 augustus) • Nick Steur (Toneelacademie Maastricht) wint op Theater Aan Zee de KBC Jong Theater Prijs met zijn performance FREEZE! • TG Ceremonia en het theatercollectief Het GEIT fusioneren tot Het KIP (Koninklijk Instituut voor Podiumkunsten). • Dag Allemaal brengt op 9 augustus een interview met een anonieme vrouw (31, gehuwd en moeder) die ‘ziekelijk verliefd’ zegt te zijn op Matthias Schoenaerts. Elke avond brengt ze ‘drie tot zes uur’ door ‘op zoek naar nieuwe YouTube-filmpjes, foto’s of info omtrent haar idool’. Haar man noemt haar een zottin. ‘Hij vindt dat ik mijn gezin verwaarloos door uren op het internet te zitten. Dat klopt: we eten niet meer samen, gaan op verschillende tijdstippen slapen, en mijn man vindt dat ik ons intiem leven door mijn fantasie ruïneer.’ • Vanaf 4 september loopt op de VRT de langverwachte tv-bewerking van Tom Lanoyes Monstertrilogie. Veel eisen stelde Lanoye volgens De Morgen niet, maar één voorwaarde was absoluut. Tom Lanoye: ‘Het moest op Eén. Met alle respect voor Canvas, maar dat highbrowreservaat was geen optie. Het moest voor een groot publiek.’ (23 augustus) • Op de vraag ‘Watis goed theater voor u?’ antwoordt Eva Brems (kamerlid Groen! en jurylid van het Theaterfestival 2011) in De Standaard van 27 augustus: ‘Een sterk stuk, dat door goede acteurs gebracht wordt, met nog iets extra’s bij. Dat kan vanalles zijn: mooie beelden, een knap decor, fijne humor… En niet te langdradig. Meestal ga je na een drukke werkdag en als de agenda van de volgende dag door je hoofd speelt, loopt het fout.’ • Gène Bervoets: ‘Dit zal ongetwijfeld raar klinken, maar als ik acteer, probeer ik eigenlijk hetzelfde te bereiken als bij het vrijen. Niet dat ik op de set of het podium wil klaarkomen, maar ik wil wél een staat van zijn bereiken waarin je jezelf helemaal verliest en tóch de controle houdt.’ (Humo, 30 augustus) • Het muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding krijgt op 31 augustus de Cultuurprijs voor Podiumkunsten van de Vlaamse Gemeenschap uitgereikt. • Barbara Raes volgt op 1 september Luc Dewaele op als artistiek leider van Vooruit. Het team wordt versterkt met programmeurs Maarten Soete (lokale podiumkunsten en publiek ruimte) en Mathieu Goeury (internationale podiumkunsten). • De Britse regisseur van de musical We will rock you, Ben Elton, zegt in De Standaard van 1 september: ‘Theater moet mensen samenbrengen en amuseren. Het idee dat het een cerebraal gedoe moet zijn, van mensen in een soort intellectuele isolatie, is zeer recent.Ik geef die dekselse Brecht de schuld, met zijn idiote “vervreemding”. Theater moet weer die sensuele, emotionele gebeurtenis worden die ze vroeger was.’ (jr)

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 5 — 8 minuten

#126

01.09.2011

30.11.2011

Johan Reyniers

Johan Reyniers is schrijver en dramaturg. Hij was de directeur van de Leuvense organisatie voor hedendaagse dans Klapstuk (1993-1998) en artistiek directeur van het Kaaitheater (1998-2008). In 2008 werd hij hoofdredacteur van Etcetera. Sinds 2014 is hij hoofddramaturg bij Toneelgroep Amsterdam.

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!