© Stine Sampers

Junior Mthombeni

Leestijd 3 — 6 minuten

Artiesteningang: Junior Mthombeni

Junior Mthombeni is theatermaker, acteur en muzikant. De laatste jaren liet hij zich opmerken als artistiek leider van het SINcollectief, met wie hij fel gesmaakte voorstellingen creëerde als Troost (met het hiphopcollectief NoMoBS), Rumble in da Jungle en Reizen Jihad. Daarnaast is hij als maker actief in het collectief Jr.cE.sA.r, samen met Fikry El Azzouzi en Cesar Janssens. Zij tekenden voor de succesvoorstellingen Malcolm X (‘breekpunt in de Vlaamse theatergeschiedenis’ – De Standaard), Drarrie in de Nacht (‘coole splinterbom’, eveneens volgens De Standaard) en Dear Winnie, (‘thrilling homage to the flawed mother of South Africa’ – The Guardian)

Wat was je vroegste aanraking met de podiumkunsten? 

We hadden vroeger een café in Mechelen genaamd Jambo. Daar werden jazz, Afro en kleinkunst optredens gegeven. Ik was toen 4 jaar.

Wat wou je als kind worden?

Guerrillastrijder bij het ANC. Ik wilde Zuid-Afrika bevrijden van het Apartheidsregime.

Wanneer wist je dat je het theater in wilde?

Na het zien van de voorstelling Waco (door Manu Kersting en Chiel van Berkel) en na het spelen van de voorstellingen Rif Raf en Abjater wat so lag met Tone Brulin. Combi muziek, woord, beweging, humor……Yes!

Van welke voorstelling heb je recent wakker gelegen? 

Ik denk geen enkele… Slaap ik zo goed, zijn de voorstellingen zo slap of ben ik zo gewetenloos? Nu ga ik daar niet van kunnen slapen…

Welke voorstelling is onvergetelijk?

Bacchae – Prelude to a purgue door Marlene Monteiro Freitas. Wat een voorstelling! De veruiterlijking van onze dagdagelijkse routine, pijn, gewoontes in absurdistische en komische bewegingen en vervormingen.

Wat is je favoriete plek? 

Bos, bos, bos, bos… Of nee: stad, stad, stad… Of nee…

Waar zou je heel graag eens je werk tonen?

Soweto theatre, daar zou ik graag Dear Winnie, spelen. Omdat Winnie en Nelson Mandela daar gewoond hebben. Mijn vader, mijn familie wonen er ook. Het is daar waar ik thuis ben.

Van wie heb je het meest geleerd?

Er is voor mijn niet één iemand waar ik het meest van geleerd heb. Maar op dit moment zijn dat zeker Fikry (El Azzouzi, red.) en César (Janssens, red.). Daarnaast ben ik altijd omringd door creatievelingen. Ook van toevallige passanten leer ik bij.

Hoe ziet jouw werkplek eruit?

Een chaotische plek midden in de rust of een rustige plek midden in de chaos.

Heb je een ritueel voor je het podium opgaat? 

Rondlopen en zoeken naar een vuilbak waar ik mijn zenuwen kan ingooien. Nooit gevonden trouwens.

Wat is het mooiste aan je werk? 

Samen iets moois proberen creëren. Wauw…

Zijn je ouders fan? 

Yes, ze zijn blij dat ik een job heb gevonden.

Heeft theater invloed? 

Ik leef nog in de illusie…

Met wie zou je graag eens samenwerken?

Laatst woonde ik een concert bij van Josua Redman, Ron Miles, Scott Colley & Brian Blade, op aanraden van César. Ons collectief samen met deze sterren zou magisch zijn…

Wie zou je graag eens zien samenwerken? 

Spike Lee die De Beloning van Fikry El Azzouzi verfilmt.

Heb je ooit een bijzondere ontmoeting gehad met een toeschouwer? 

Ja, zat ooit te spelen met de Internationals in Alexandra (deel van Johannesburg, Zuid-Afrika, red.). Het is magisch om na een fantastisch concert een deel van je familie te leren kennen waarvan je voordien niet afwist van hun bestaan.

Kunnen recensies je iets schelen? 

Natuurlijk. Fijn als iemand zegt dat je iets moois gemaakt hebt. Als ik slechte commentaar krijg, dan kom ik in een rebelse fase. Daar hou ik ook van.

Wat is de laatste notitie die je gemaakt hebt? 

Weet ik niet, ik speel ze allemaal kwijt. Ik denk een notitie over een monoloog die we gaan schrijven.

Is kunst je leven? 

Ik zeg altijd van niet en vind het idee ook te eng, maar aan het eind van de dag is het dat toch wel. ‘The art of living’.

Als je een tweede carrière zou beginnen, in welke sector zou dat dan zijn? 

Psycholoog, luisteren naar verhalen van mensen en mee nadenken over richting geven.

Denk je dat het theater in de toekomst zal blijven bestaan?

Ten allen tijde. We kunnen niet zonder ‘de spelende mens’.

Je leest onze artikels gratis omdat we geloven in vrije, kwalitatieve, inclusieve kunstkritiek. Als we dat willen blijven bieden in de toekomst, hebben we ook jouw steun nodig! Steun Etcetera.

interview
Leestijd 3 — 6 minuten

#161

15.09.2020

14.12.2020

Junior Mthombeni