De Kerninstellingen op de schop

Heeft ons kunstenveld echt nog meer ‘gated communities’ nodig?

In de aanloop naar het nieuwe Kunstendecreet wil de Vlaamse regering een nieuwe pilaar creëren in het kunstenveld: de zogenoemde Kerninstellingen. Maar hoe die zich onderscheiden van de al bestaande Kunstinstellingen, krijgt de regering-Jambon niet uitgelegd. Yasmina Boudia vraagt zich af wat de meerwaarde is van een nieuwe splijtzwam in een sowieso al darwinistische sector. 

Yasmina Boudia

‘Autonomie is nooit een doel op zich’

Het Decoratelier van Jozef Wouters als kunstencentrum van de toekomst    

Ruimte geven is macht verdelen, zo klinkt het adagium van Jozef Wouters. Met Something when it doesn’t rain maakte zijn Decoratelier deze zomer de natte droom van de kunstensector waar: de creatie van een radicaal inclusieve publieke ruimte zonder vaste agenda die diverse artistieke gemeenschappen en buurtbewoners zich konden toe-eigenen. Een inspirerend model voor de toekomst? 

Charlotte De Somviele

Wat is theater zonder publiek?

Een warm pleidooi voor warmere theaterzalen na corona

Wat hadden ze het koud in maart, bij het Nederlandse gezelschap De Warme Winkel. Oprechte hulde aan de vijftig enthousiaste kijkers die hun kaartje kwamen inruilen voor een Ervaring. Toch ontbrak er iets: een man of vijfhonderd! Anders dan in België lijden heel wat Nederlandse theaters ook zonder corona onder een magere opkomst, schrijft Warme Winkelier Ward Weemhoff – en stelt hij de vraag: kan deze crisis ons helpen om later die vijfhonderd lege stoelen toch te vullen?  

Ward Weemhoff

Zuidpark en de dramaturgie van het netwerk

Wat een massa artistieke mieren in lockdown (niet) bereikten met ‘Quarantaine TV’  

Het is een zwaar jaar geweest. Eind 2019 kwam de eerste klap: nóg minder middelen voor de cultuursector. Wat later volgde een tweede zware dobber: de sluiting van het culturele leven door toedoen van Covid-19. Theaters, gezelschappen en collectieven zagen zich gedwongen tot een veelheid aan onlinestrategieën om toch een publiek te vinden. Het collectief Zuidpark getuigt over zijn ervaringen met zo’n ‘digitale dramaturgie’, en over de effecten ervan op zijn werking én werk.  

Kunstenaarscollectief Zuidpark

Voorbij oud tegen nieuw

Hoe repertoire en vernieuwingsdrang samen theatergeschiedenis kunnen schrijven    

In een interview met de Italiaanse krant La Repubblica pleit Milo Rau voor het ‘stoppen met de karaoke van klassiekers zoals Shakespeare, Tsjechov, Camus’. De NTGent-directeur spreekt waarschijnlijk niet zozeer vanuit zijn ervaring met het Vlaamse theater, maar eerder vanuit zijn kennis van het Duitse veld. Van een karaoke van klassiekers is in Vlaanderen immers nauwelijks sprake. Joachim Robbrecht, die pleit voor een opheffing van de (ideologische) tegenstelling tussen oud en nieuw, ziet meer heil in een kritische verzoening van repertoire en vernieuwingsdrang.

Joachim Robbrecht

Verslag van een collectief

Niet-bindende uitspraken over de werking van Camping Sunset    

Op de vraag van Etcetera wat het betekent om een ensemble te zijn, kan volgens Camping Sunset geen collectief statement volgen, alleen maar een resem veelstemmige en potentieel tegenstrijdige uitspraken. Een niet nader geïdentificeerd lid van Camping Sunset doet toch een poging.

Camping Sunset

Hard werken, hard leven: een portret van Frie Leysen (1950-2020)

Over de vrouw die ons deSingel en Kunstenfestivaldesarts schonk

Met Frie Leysen is een van de opmerkelijkste persoonlijkheden in het Belgische theaterlandschap van de laatste decennia overleden. Ze was zeker een van de laatsten der Mohikanen van een generatie die zich sinds de jaren 1960 op een specifieke manier tot ‘cultuur’ verhield. Pieter T’Jonck schetst een indringend portret van de legendarische curator en theaterdirecteur.  

Pieter T’Jonck

Wat wordt het: Albertkanaal of Amazonerivier?

Wie afstudeert in de podiumkunsten, kan zoveel meer dan op een podium staan

‘Het is geen geheim dat er te veel studenten afstuderen in podiumkunstopleidingen. Dat er tout court te veel opleidingen zijn. En dat er te weinig manieren zijn om waardig uit te stromen.’ Deze stelling legde de Etcetera-redactie voor aan cultuur- en mediaonderzoeker Delphine Hesters. Dit opiniestuk is haar poging om die – blijkbaar – nieuwe common sense weer van tafel te krijgen.

Delphine Hesters

Bye bye Grote Leider?

Over de zoektocht naar nieuwe vormen van leiderschap binnen de kunsten  

Wit, mannelijk en hiërarchisch. Dat was tot voor kort de norm op het vlak van leiderschap binnen het kunstenveld. De roep om verandering klinkt echter almaar luider en steeds meer organisaties kiezen voor een andere aanpak. Etcetera neemt poolshoogte bij Vooruit, Beursschouwburg, Coup des arts, LinC Lage Landen en Klein Verzet. ‘Een goede leidinggevende is een gids die weet dat er geen pasklare antwoorden zijn.’  

Ciscalina Françoet

Artiesteningang: Sofie Decleir

Sofie Decleir is actrice en theatermaakster. Van 2005 tot 2016 was ze lid van de artistieke kern van Zuidpool. Ze speelt mee in televisieseries als De Dag, De Twaalf, en binnenkort ook Red Light.    

Sofie Decleir