Etcetera Magazine. Tijdschrift voor podiumkunsten.

thomas bellinck

© Laura Van Severen
Kristof van Baarle

De (on)draaglijke lichtheid van het systeem

 

In zijn nieuwe voorstelling, Simple As ABC #2, Keep Calm and Validate, zien we het resultaat van Thomas Bellincks onderzoek naar de werking van de grensbewaking van de Europese Unie. We weten relatief weinig over Frontex – dat in de voorstelling steevast geanonimiseerd wordt als ‘het agentschap’ – en wat er feitelijk gebeurt aan de grenzen van Europa. Simple as ABC probeert deze ver-van-mijn-bedshow dichterbij te brengen, en dan wel in de vorm van een andere show: de musical. 

Aperçu de l'inconnu
Evelyne Coussens

Michael Bijnens’ meest recente theatertekst Aperçu de l’inconnu ligt perfect in lijn met de rest van zijn oeuvre: het dossier van een van de grootste misdaadmysteries uit de Belgische politiegeschiedenis, dat van De Bende van Nijvel, is slechts een aanleiding om het over de menselijke onmacht ten aanzien van het fundamentele niet-begrijpen te hebben. 

Mickey Mouse in Venetië
Kristof van Baarle & Charlotte De Somviele

Onze leefwereld heeft steeds meer weg van een museum. Intieme zaken worden van ons gescheiden en vervolgens uitgestald als koopwaar: onze slaapkamer wordt eigendom van Airbnb, onze glimlach van Facebook, en ook de steden waarin we wonen volgen niet langer de norm van leefbaarheid, maar van citymarketing. Door zichzelf te ‘musealiseren’ kan het theater zowel een kritiek formuleren op die vervreemdende conditie als de ervaring van verlies ombuigen tot iets positief, menen Kristof van Baarle en Charlotte De Somviele. Drie keer bleven ze aan dezelfde theatrale museumbeelden haperen, drie keer werden ze erdoor in beweging gebracht.

Antithesis
Geert Opsomer en de redactie

De perceptie leeft dat jonge makers moeilijker dan vroeger doorstromen naar het grote podium. Minder transparant dan percepties zoals deze, zijn echter de vragen waarin dit debat wortelt. Ontbreekt het de jongste generatie makers aan ‘grote’ boodschappen? Wordt hen vanuit de opleidingen onvoldoende metier aangeleerd om een beeldtaal te ontwikkelen die gepast is voor een groot plateau? Gaat het niet zozeer om artistieke kwesties, maar om de logheid van de schouwburg als instituut waarin de kunstenaar die vandaag zijn praktijk ontwikkelt (met flexibiliteit als codewoord) zich niet meer thuis voelt? Of wordt de doorstroming aan banden gelegd door een ‘oververzadigd’ veld dat wegens financiële krapte geen risico’s meer durft nemen (lees: jonge makers kansen wil geven op de grote scène)?

 

memento park
Tom Rummens

Waar commercie floreert, delft diepgang vaak het onderspit. In Memento Park, de nieuwe voorstelling die Thomas Bellinck met zijn gezelschap Steigeisen maakte bij de KVS, is het precies dat mechanisme dat onophoudelijk aan het werk is. Op meerdere niveaus, en steeds opnieuw. Hier ontpopt het mechanisme van de herdenking zich als een spinnenweb: hoe harder je probeert er los van te komen, hoe meer je erin verstrikt geraakt.

Frie Leysen
Thomas Bellinck

Vorig seizoen raakte bekend dat Frie Leysen, hoewel ze door de Wiener Festwochen was aangeworven voor drie edities, na afloop van de eerste editie haar functie zou neerleggen. Na haar vertrek schreef ze een open brief waarin ze de visie en de structuur van grote, gevestigde festivals als de Wiener Festwochen in vraag stelt. Thomas Bellinck, die op uitnodiging van Frie Leysen zijn Domo de Eŭropa Historio en Ekzilo in Wenen presenteerde, zocht haar op voor een lang gesprek.