Etcetera Magazine. Tijdschrift voor podiumkunsten.

Pieter T'Jonck

Caspar Western Friedrich © Martin Argyroglo
Pieter T'Jonck

Hoe verbeeld je weemoed? En wat ís weemoed? Hoewel er op het eerste gezicht ‘niets’ gebeurt in Caspar Western Friedrich van Philippe Quesne & Münchner Kammerspiele, zit de voorstelling tjokvol details en voorvalletjes die een complex en paradoxaal beeld schetsen van melancholie.

Quesne koppelt daarbij voortdurend terug naar de geschiedenis vande romantische melancholie en haar plaats binnen een groter historisch kader. 

© Filipe Ferreira
Pieter T’Jonck

Helder ambigu

 

Bacantes van Marlene Monteiro Freitas, een productie van P.OR.K Lisboa, is een van die zeldzame voorstellingen waarover je je het hoofd blijft breken. 

© Danny Willems
Pieter T'Jonck

Mockumentary of a contemporary saviour begint als een overrompelend audiovisueel spektakel: lichtflitsen vanuit een schijf die boven het podium zweeft, luide zuchten die aanzwellen tot een Babylonisch koor van stemmen die de zaal overspoelen via een gesofisticeerd geluidssysteem. Pieter T'Jonck leest het nieuwe stuk van Vandekeybus als een beeldessay, of als een sterke groepsimprovisatie.

© Kurt Van der Elst
Pieter T'Jonck

Over wat gaat de nieuwe voorstelling van Benjamin Verdonck en Willy Thomas nu eigenlijk? Misschien gaat Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben over de onzekere greep die kunstenaars hebben op de werkelijkheid. 

Pieter T'Jonck

‘A possibility of an abstraction’ , een voorstelling van de Nederlandse scenografe en kunstenares Germaine Kruip op het Kunstenfestivaldesarts 2016 kent een voorloper of dubbelganger. In 2015 toonde Germaine Kruip tijdens Performatik 2015 in Bozar al ‘A possibility of an abstraction – a square dance’. Toch is er op het eerste gezicht echter geen raakpunt tussen beide werken.  Biedt dat een invalshoek om de inzet van het laatste werk beter te begrijpen?